Ali Haydar Timisi – Anadolu’sun
Sen sevdam değilsin Anadolu’sun
Kışların yazında sevdim ben seni
Köyümün incecik tozlu yolusun
O yolun tozunda sevdim ben seni

Yunus’un dalında aşk oldu gönlüm
Sevdanın ceminde meşk oldu gönlüm
Bir yıkık gönülde köşk oldu gönlüm
Veysel’in gözünde sevdim ben seni

Koynunda yar diye bir kırık sazın
Yıllar var dinmedi yürekte sızın
Bir umut peşinde kayan yıldızın
Gökteki izinde sevdim ben seni

Turnaydım kanadı sözle kırılan
Harmandım tarlada göğe savrulan
Yıllarca kor gibi yanıp kavrulan
Bir yürek közünde sevdim ben seni

Ali Haydar Timisi – Leyli Leyli
Yar sılamın yollarına pusu kurmuş gözlerin
Örselenmiş güller gibi ağlar durur ellerin
Uykularımı yağmalar kaç gecedir hasretin
Şu ömrümü yollarına yakmışım gülüm

Leyli leyli sabahıma doğan günsün sevdiğim
Leyli leyli seher vakti açan gülsün sevdiğim
Leyli leyli yağmurlarda sönmez yürek yangınım
Leyli leyli Ummanlarda bensiz çölsün sen

Yavru şahin bulutlarda arar bulur eşini
Yanan sevdasıyla süsler gece gündüz düşünü
Hala hatırımda kalan bana son gülüşünü
Yüreğime hançer gibi çakmışım gülüm

NAKARAT

Ali Haydar Timisi – Kime Ne
Ben yitirdim ben ararım
O yâr benim kime ne?
Gâh giderim öz bağıma
Gül dererim kime ne?

Gâh girerim medreseye
Hu çekerim Hak için
Gâh girerim meyhaneye
Dem çekerim kime ne?

Sofular haram demişler
Bu aşkın şarabına
Ben doldurur ben içerim
Günah benim kime ne?

Ben melâmet hırkasını
Kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini
Taşa çaldım kime ne?

Gah çıkarım gökyüzüne
Seyrederim alemi
Gah inerim yeryüzüne
Yar severim kime ne?

Nesimî’ye sordular ki
Yârin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım
O yâr benim kime ne?

Ali Haydar Timisi – Seneyi Devriye
Yalnızlığı yıllara sor yoksulluğu ömrüne
Geçen ömrü yollara sor vurgunları gönlüne

Kış gelmeden gülün solmuş
Geçen günün kahır dolmuş
Kimse halinden anlamaz
Oğlun kızın yaban olmuş

Kör düğüm oldu yolların
Hasreti sardı kolların
İhtiyar çınarlar gibi
Göklerde kaldı dalların

Gidenleri ellere sor kalanları kendine
Hasretini güllere sor çaresini derdine

Kış gelmeden gülün solmuş
Geçen günün kahır dolmuş
Kimse halinden anlamaz
Oğlun kızın yaban olmuş

Günbe gün artıyor acın
Ağarmış başında saçın
Bu hayatta dermanın yok
Ölüm derdine ilacın
Alıntı ile Cevapla

Ali Haydar Timisi – Uçan Kuşlar
Uçan kuşlar gökyüzünden
Sevdiğimi alıp gelin
Hem kederden hem hüzünden
Gül yüzlümü çalıp gelin

Şu ömrümü verdiğimi
Cana canan bildiğimi
Hasret kokan sevdiğimi
Umutlara sarıp gelin

Dağda kekik kokusundan
Ayrılığın korkusundan
Ceylanların uykusundan
Can özümü sorup gelin
Alıntı ile Cevapla

Ali Haydar Timisi – Umut
Çok zamandır dolaşırım ben bu alemde
Haksızlığa eğilmeyen başları gördüm
Pir Sultan’ın Köroğlu’nun doğduğu yerde
Güller kadar acıtmayan taşları gördüm

Ah le le bulutlarım gözlerimde
Umutlarım ellerimde
Türkülerim dillerimde
Umudum var doğan güne

Tohum gibi saklanırken karlar altında
Baharıma yol vermeyen kışları gördüm
Yavruları can verirken dağlar ardında
Anaların gözlerinde yaşları gördüm
Alıntı ile Cevapla